دیروز سه شنبه، 2011/09/13م، اعضای حزب هزاره دموکراتیک، طی یک برنامه از قبل اعلام شده، با حرکت از نقاط مختلف ساحه های هزاره نشین پاکستان، حوالی ساعت 11:10 دقیقه قبل از ظهر در مقابل پارلمان مرکزی پاکستان – اسلام آباد، حضور یافته و تظاهرات شانرا با در دست داشتن پلاکارتهای، که در آن خواست های شان نگاشته شده بودند، راه انداختند. در تظاهرات دیروزی حزب هزاره دموکراتیک، اکثریت اعضای مرکزی حزب و کارکنان آن به تعداد زیاد، بعد از طی نمودن فاصله سی و چند ساعته توسط موتر از کویته الی اسلام آباد با شور و احساس خاصی  شرکت نموده بودند، تا بتوانند با بلند نمودن صدای اعتراض شان، مانع قتل عام مردم شان در کویته شوند. قابل یادآوریست، که بقیه اعضای حزب دموکراتیک، در عین زمان تظاهراتی را در مقابل مرکز رسانه های کویته نیز راه انداخته بودند.

     اعضای حزب هزاره دموکراتیک پلاکارتهای را که حمل می کردند، در آن عموما شعار های: فرقه واریت مرده باد، افراط گرایی مرده باد، ما خواهان دوستی مذاهب هستیم، امنیت امنیت، صلح؟؟؟، مرگ بر تروریسم، مسوول کشتاز هزاره ها کیست؟؟؟، تروریسم فقط یک راه تداوی دارد، که مهار گردد و غیره درج شده بود.

    سخنگویان در جریان این تظاهرات در مجموع به علاوه بیان وضعیت بد امنیتی شهر کویته و خصوصا هزاره ها، یاد آور شدند، که ما تا حالا دامن صبر و حوصله را از دست نداده ایم و دست به عمل غیر دموکراتیک نزده ایم، ولی چون اینک مجبور شده ایم، به اسلام آباد آمده ایم، تا باز همه به شکل دموکراتیک صدای مانرا از طریق رسانه ها به همه جا برسانیم و دولتمردان پاکستان را با دادگاه عالی کشور از عواقب بد جریان کویته با خبر سازیم. به گفته سخنرانان، سکوت حکومت ایالتی و نشان ندادن عکس العمل شان در قبال کشتار هزاره ها، یک نکته را می رساند، که بعضی از اعضای حکومت ایالتی خود مسوول است و جریان های افراطی را راهنمایی و پشتبانی می کند. سخنرانان از دولت مرکزی و خصوصا دادگاه عالی کشور جدا تقاضا کردند، که در مورد وضعیت هزاره های کویته و دیگر ساکنین آن هرچه زودتر و به صورت جدی توجه نمایند و جلو کشتار هزاره ها را بگیرند، در غیر آن صورت هزاره های در مقابل دولت پاکستان تظاهرات شانرا در سراسر جهان راه خواهند انداخت.

     تظاهرات کنندگان در قسمت های ختم تظاهرات و بعد از رساندن سخنان شان از طریق رسانه ها به جهانیان، دست به تحصن زدند و در مقابل پارلمان بر زمین نشستند. در همین دوران عده ای از اعضای پارلمان مرکزی، منجمله محترم سید ناصر علی شاه نیز به جمع آنها پوستند و یک صدا با آنها در حمایت شان، به شعار دادن پرداختند.

دورم ز تو اي خسته ي  خوبان چه نويسم

                            من مرغ اسيرم به عزيزم چه نويسم

ترسم كه قلم شعله كشد صفحه بسوزد

                             با آن دل گريان به عزيزم چه نويسم

....................................

آنگاه که خنده بر لبت میمیرد                    

2 نظر 

چقدر سخت است منتظر کسی باشی

که هیچ وقت فکر آمدن نیست!!!

*************************

بذاز خيال كنم هنوز ترانه هامو مي شنوي

هنوز هوامو داري و هنوز صدامو مي شنوي

 بذار خيال كنم هنوز يه لحظه از نيازتم

 اگه تموم قصه مون  هنوز ترانه سازتم

بذار خيال كنم هنوز پر از تب وتاب مني

 روزا به فكر ديدنم شبا پر از خواب مني

 بذاز خيال كنم تو دل تنگيات

 غروب كه مي شه ياد من مي يفتي

 تويي كه قصه طلوع عشق

 گفتي و دوست دارم و نگفتي

 بذار خيال كنم منم اون كه دلت تنگ براش

 اوني كه وقتي تنهايي پر مي شي از خاطره هاش

 اون كه هنوز دوسش داري

 اون كه هنوز همنفس

 بذاز خيال كنم منم اوني كه بودنش بسه

 دوباره فال حافظ ودوباره توي فالمي

 بذار خيال كنم بذار اگر چه بي خيالمي

 بذاز خيال كنم تو دل تنگيات

 غروب كه مي شه ياد من مي يفتي

 تويي كه قصه طلوع عشق

 گفتي و دوست دارم و نگفتي

دلم گرفته تر از این نمیشود، چشمهایم خیستر از این نمیشود

تمام غمها و غصه ها در دل من جا گرفته ، میدانستم اشکهایم روزی تمام میشود

تو برای من عشق نمیشوی ، تو برایم آنچه که میخواستم نمیشوی

از همان اول هم نباید به تو دل میبستم ، میدانستم روزی تمام میشوی

تنهاتر از این نمیشوم ، یک عالمه آرزو در دلم انباشته شده ، تا ابد آرزو به دل میمانم

این تنها حسرت است که بر روی آرزوهایم نقش بسته ، نه دیگر عاشق نمیشوم

ستاره زندگی ام خاموش است ، یاد من در خاطرت فراموش است ،  

دیگر از این بدتر نمیشود!

تو چه کردی با سرنوشت من ، من که همیشه لبخند بر روی لبانم بود  

چه کردی با خنده های من

کاری کردی که همه را مثل تو ببینم ، هیچکس را وفادار نبینم !

حال من از این خرابتر نمیشود ، روزگار من از این بهتر نمیشود

این من هستم که تنها مانده ام در جاده های خالی زندگی ،

یک لحظه هم برنگشتی و ببینی من کجا جا مانده ام  در راه زندگی

این من هستم که عذاب میکشم و غم رهایم نمیکند ،

این تو هستی که بعد از رفتنت خاطره هایت آرامم نمیکند

چرا خاطره هایت را جا گذاشتی ، چرا اینگونه مرا تنها گذاشتی ،  

چرا بر روی قلبم پا گذاشتی !

حال من از این بدتر نمیشود... 

ه دیگر نمیگذرم از عشق پاک تو

اگر تا آخر دنیا نیز دنیا را بگردم نمی یابم دیگر مثل تو

با اینکه نیستم یک ذره نیز لایق تو

با خجالت میگویم این قلب بی ارزشم برای تو

قلب من مثل قلبهای دیگر زیبا و درخشان نیست

چهره ام را نبین که مثل آنها که در پی تو هستند زیبا نیست

ندارم هیچ چیز در این دنیا جز این قلب

این را هم فدای تو میکنم همین و بس

داشتم از بی کسی و غمهای گذشته میمردم

که تو را دیدم...

به عشق با تو نفس کشیدن ، زندگی به من نفسی دیگر داد

نفس عشقی که  یک بار کشیدم و دیگر نیامد لحظه ای که از درد تنهایی بمیرم

شاید تو همان رویایی که هر شب به خوابم می آمدی

برایم قصه میگفتی و تا سحر در کنارم میماندی

شاید تو همان فرشته ای که در لحظه های غم آرامم میکردی

دستهایم را میگرفتی و مرا نوازش میکردی

گاهی شک میکنم که بیدارم ، نکند که از درد تنهایی بیمارم؟

چشمهایم را باز کردم و دیدم از درد عشق است که اینگونه پر از دلهره و هراسانم

نه دیگر نمیگذرم از تو و این عشق بی پایانت

بگذار تا آرام بگیرد قلبم در آن آغوش مهربانت

در برابر عشق پاکت جز قلب عاشقم، هیچ ندارم ،

تنها نگذار مرا ای عشق بی پایانم من که به جز تو کسی را ندارم!

همین بود حرف دل من تا ابد ، محال است عشق تو از قلبم بیرون رود!

دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــ  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ

ــــــــــــــــــ

ــ

گفتم کدام عید نه اضحی بود نه فطر

بیرون از این دو عید چه عیدست دیگرش

رودکی سمرقندی :

روزه به پایان رسید و آمد نو عید

هر روز بر آسمانت باد امروا

منوچهری دامغانی :

بر آمدن عید و برون رفتن روزه

ساقی بدهم باده بر باغ و به سبزه

خواجه شمس الدین محمد حافظ :

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

کایام گل و یاسمن و عید صیام است

مسعود سعد سلمان :

ای خداوند عید روزه گشای

بر تو فرخنده شد چو فر همای

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت ؛ 

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود
صد حیف از این بساط که برچیده می شود
در این بهار رحمت و غفران و مغفرت
خوشبخت  آنکس است که بخشیده می شود
عید فطر مبارک

تو تبریزبه مناسبت عید فطر همه کسانی که اسمشون سعید باشه جایزه مید ن

الان جلوی آینه بودم ماه و دیدم عید فطر مبارک باد

فرا  رسیدفطرعید سعید





به شما


و خانواده



محترمتان




هیچ ربطی نداره


شده یه چیزی تو دلت سنگینی کنه....؟؟؟خیلی سخته ادم کسی رو نداشته باشه...

دلش لک بزنه که با یکی درد دل کنه ولی هیچکی نباشه...

نتونه به هیچکی اعتماد کنه هر چی سبک سنگین کنه تا دردش رو به یکی بگه ...

نتونه اخرش برسه به یه بن بست ...

تک وتنها با یه دلی که هی وسوسش می کنه اونو خالی کنه ...

اما راهی رو نمی بینه سرش روکه بالا می کنه اسمون رو می بینه به اون هم نمی تونه بگه...

خیری از اسمون هم ندیده

مگه چند بار اشک های شبونش رو پاک کرده...؟!

بهش محل هم نداده تا رفته گریه کنه زود تر از اون بساط گریه اش رو پهن کرده تا کم نیاره ...

خیلی سخته ادم خودش به تنهایی خو کنه اما دلی داشته باشه که مدام از تنهایی بناله...

خیلی سخته ادم ندونه کدوم طرفیه؟!

خیلی سخته ادم احساس کنه خدا انو از بنده هایش جدا کرده ...

خیلی سخته ندونی وقتی داری با خدا درددل می کنی داره به حرفات گوش می ده یا ...

پرده ی گناهات انقدر ضخیم شده که صدات به خدا نمی رسه.... ؟!

 هرچه کردم ـ هر چه ـ آه انگار آرامم نکرد

بی‌تو خشکیدند پاهایم کسی راهم نبرد

دردِ دل با سایه‌ی دیوار آرامم نکرد

خواستم دیگر فراموشت کنم اما نشد

خواستم اما نشد، این کار آرامم نکرد

سوختم آن‌گونه در تب، آه از مادر بپرس

دستمالِ تب‌بُر نم‌دار آرامم نکرد

ذوق شعرم را کجا بردی؟ که بعد از رفتنت

عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد

تومی آیی،یقین دارم که می آیی.
زمانی که مرادربسترسردی میان خاک بگذارند،تو می آیی یقین دارم که می آیی.پشیمان هم...
دودستت،التماس آمیز،می آید بسوی من ولی پرمیشود از هیچ،دستی دست گرمت را نمی گیرد.
صدایت درگلو بشکسته وآلوده با گریه،به فریادی مرا با نام می خواندومی گوئی که اینک من،سرم بشکن دلم را زیرپاله کن ولی برگرد...
همه فریاد خشمت را،بجرم بی وفائی ها،دورنگی ها،جدائی ها بروی صورتم بشکن،مرو ای مهربان بی من،که من دور ازتو تنهایم!
ولی چشمان پرمهری،دگر برچهره مهتاب مانندت نمی ماند
لبانی گرم باشوری جنون انگیز نامت را نمی خواند
دگر آن سینه پرمهر آن سدّ سکندر نیست،که سربرروی آن بگذاری ودرد درون گوئی
دو دست کوچکش،باپنجه هائی گرم ولغزنده میان زلفهای نرم تو بازی نمی گیردپریشانش نمی سازد،هزاران باره هستی را به پای تونمی بازد.زن کوچک چه خاموشست!
تو می آئی زمانی که نگاه گرم من دیگر بروی تو نمی افتد،هراسان هرکجا،هرگوشه ای برق نگاهت را نمی پاید،مبادابرنگاه دیگری افتد!!
دو چشم من تورادیگر نمی خواند،به شوقی دلکش وشیرین وتو هرچندباردیگری درچشمهایت جستجوباشد،سراب آرزو باشدولبهایت،لبان گرم وتبدارت،کتاب روشنی ازبهرعمری گفتگو باشدوعطرصدهزاران بوسه شیرین دوباره روی آن لغزد،محالست اینکه بتوانی برآن چشمان خوابیده دوباره رنگ عشق وآرزو ریزی،نگاهت رابه گرمی برنگاه من بیاویزی بلبهایم کلام شوق بنشانی.
محالست اینکه بتوانی دوباره قلب آرام مرا،قلبی که افتادست از کوبش بلرزانی،برنجانی،محالست اینکه بتوانی مرا دیگربگریانی.
تو می آئی یقین دارم ولی افسوس آن پیکرکه چون نیلوفری افتاده بر خاکست دگرباشوق روی شانه هایت سر نمی آرد،بدیواربلندپیکرگرمت نمی پیچد،جدا از تکیه گاهش درپناه خاک می ماندودرآغوش سرد گور می پوسدوگیسوی سیاهش حلقه حلقه برسپیدی های آن زیبا لباس آخرینش نرم می لغزد جداازدستهای گرم وزیبا ونجیب تو...
دگر آن دستها هرگز برآن گیسو نمی لغزد،پریشانش نمی سازد دلی آنجا نمی بازد.
تو می آئی یقین دارم
توباعشق ومحبت باز می آئی ولی افسوس...آن گرما بجانم درنمی گیرد،بجسم سرد وخاموشم دگر هستی نمی بخشد،اگرصدها هزاران بوسه ازپاتا سرم ریزی دگرمستی نمی بخشد.
یقین دارم که می آئی.بیا ای آنکه نبض هستی ام در دستهایت بود،دل دیوانه ام افتاده لرزان زیر پایت بود،بیا ای آنکه رگهای تنم با خون گرم خود تماماً معبری بودندتانقش تورا همچون گل سرخی،بگلدان دل پاکیزه گرمم برویانند.
یقین دارم که می آئی.بیا،تا آخرین دم هم قدمهای توبالای سرم باشد،نگاهت غرق دراشک پشیمانی بروی پیکرم باشد،دلت راجاگذاری شایدآنجا
                                      تاکه سنگ بسترم باشد!!

پس از مرگ ، بر گورم بيا ، مبادا از گورستان خاموش شهر وحشت كني ،

 آنجا در زير خاك قلبي آرام خفته است ، آنجا چشماني در انتظار تو بيهوده

نهفته است ، آنجا اشك واحساس با هم آميخته است ، پس از مرگ من اگر

كسي را ديدي كه شبيه من بود مرا به ياد بياور ، اگر شمعي را ديدي به ياد

من باش ، اگر ترانه اي سرودي كه زيبا و غم انگيز بود به ياد من آن را زمزمه

 كن ،آری عشقم مرا به یاد بیار که به جرم عاشقی اینگونه سوختم.  آري نفسم  پس از مرگ بر

گورم بيا ، و علفهاي هرز را از گورم دور كن

، خاك سرد گورم را بر سينه ات بفشار كه قلب من تپش قلب تو را احساس خواهد كرد .....

تا ابد چشمی در زیره خاک منتظرت میمونه دوستت دارم میدونم که میدونی خدانگهدار عمرمن....

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم

در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟

چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟

خداحافظ ، تو ای همپای شب های غزل خوانی

خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم

خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!!

سلام ای غروب غریبانه دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن
سلام ای غم لحظه های جدایی
خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای شعر شبهای روشن
خداحافظ ای قصه عاشقانه
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته
تو تنها نمی مانی ای مانده بی من
تو را می سپارم به دلهای خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب
تو را می سپارم به دامان دریا
اگر شب نشینم اگر شب شکسته
تو را می سپارم به رویای فردا

به شب می سپارم تو را تا نسوزد
به دل می سپارم تو را تا نمیرد
اگر چشمه واژه از غم نخشکد
اگر روزگار این صدا را نگیرد

خداحافظ ای برگ و بار دل من
خداحافظ ای سایه سار همیشه
اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم
خداحافظ ای نوبهار همیشه

عشق برای من همیشه می ماند .... این را بدان که تو این عشق را ...

نه درک کردی... نه باور کردی.... و نه عاشق بودی.... نه نبودی و نیستی...   ...  اولین روز جدایی.....

عشق پاک تا ابد عشق پاک ......

خداحافظ ای عاشق دل شکن ( تا....)

مهر:مطالعات جدید درباره استفاده زیاد از اینترنت و ابزارها و برنامه های اینترنتی چهره ای جدید و نه چندان خوشایند را از این ابزار دوست داشتنی و اعتیاد آور به نمایش گذاشته است.

دانشمندان با مطالعه بر روی تاثیرات استفاده بیش از اندازه از اینترنت و موتورهای جستجو در زندگی روزانه افراد دریافته اند این ابزارهای ارتباطاتی در کنار کاربردهای حیاتی و تاثیرگذاری که برای دسترسی به اطلاعات و سرعت بخشیدن به کارها و فرایندهای مختلف دارند، بر روی حافظه و مغز انسان تاثیرات نامطلوبی به جا می گذارند.

آسیبهای مغزی اینترنتی در میان کاربران افراطی

تحقیقات جدید دانشمندان پرده از تاثیرات مخرب استفاده افراطی از اینترنت بر روی ساختار مغزی نوجوانان برداشته است. به گفته محققان نوجوانانی که در استفاده از اینترنت افراط می کنند، دچار اختلال تحلیل ماده خاکستری مغز می شوند، اختلالی که روز به روز به صورت پنهانی در حال گسترده شدن است.

این اختلال می تواند بر روی تمرکز و حافظه افراد تاثیر نامطلوبی به جا بگذارد، همچنین قدرت تصمیم گیری و تعیین هدف برای زندگی نیز در افراد دچار اختلال خواهد شد. تحلیل بافت خاکستری مغز همچنین می تواند با کاهش توانایی کاربران در جلوگیری از بروز احساسات، در آنها ناهنجاری های رفتاری به وجود بیاورد.

بر اساس گزارش تلگراف، محققان برای مطالعه بر روی این پدیده مغز دانشجویان ۱۸ دانشگاه که ۱۹ سال سن داشته و برای ۶ روز در هفته به مدت ۱۳ ساعت در اینترنت به انجام بازی های آنلاین مشغول بودند را با استفاده از MRI اسکن کردند. دانشجویان پس از پاسخ دادن به هشت سوال ساده به عنوان کاربران معتاد به اینترنت دسته بندی شدند.

دانشمندان چینی سپس این گروه را با گروهی از دانشجویان ۱۸ ساله که در طول روز استفاده کمتری از اینترنت داشتند مقایسه کردند. یک سری از اسکنهای مغزی بر روی ماده خاکستری در سطح چین خورده مغزی یا غشای مغزی متمرکز بودند، جایی که پردازش حافظه، احساسات، گفتار، بینایی، شنوایی و کنترل را به عهده دارد.

مقایسه ماده خاکستری در دو گروه نشان داد هرچه میزان استفاده از اینترنت در میان اعضای گروه بیشتر باشد، میزان آسیب دیدگی این ماده نیز افزایش پیدا می کند. محققان همچنین متوجه تغییراتی در بافتهای عمیق مغزی یا ماده سفید شدند، بخشی که پیامهای مغزی از میان آن به ماده خاکستری یا سیستم عصبی منتقل می شود.

به گفته عصب شناسان و محققان چینی این ناهنجاری های ساختاری در مغز به طور حتم با ناهنجاری های عملکردی و کنترل شناختی کاربران در ارتباط هستند.

گوگل مسبب فراموشکاری کاربران

موتور جستجوی گوگل ابتدا تنها یک موتور جستجو بود، سپس مفهوم آن با مفهوم اینترنت برابر شد و اکنون گوگل جایگزین توانایی قدیمی انسان در به خاطر آوردن شده است. دانشمندان دانشگاه کلمبیا در مطالعه ای دیگر دریافتند انسانها در حال از دست دادن توانایی به خاطر سپردن هستند زیرا باور دارند موتورهای جستجویی مانند گوگل همه چیز را به جای آنها به خاطر می سپارد. به بیانی دیگر انسانها دیگر نیازی ندارند امور مختلف را به خاطر بسپارند، تنها کافی است بدانند کجا باید آن را جستجو کنند.

برای پی بردن به این پدیده، محققان بر روی دو گروه از داوطلبان آزمایشی انجام داده و از آنها خواستند اطلاعاتی را در اینترنت جستجو کنند. به گروهی از داوطلبان گفته شد که اطلاعات در رایانه ذخیره می شود و به گروه دیگر گفته شد که اطلاعات ذخیره نخواهد شد.

نتایج نشان داد، داوطلبانی که گمان می بردند رایانه اطلاعات آنها را ذخیره خواهد کرد، برای به خاطر سپردن آن هیچ تلاشی نکردند. به گفته محققان بسیاری از افراد در هنگام مواجهه با سئوالات دشوار به عنوان اولین راه حل به رایانه ها و اینترنت فکر می کنند. به این شکل بیشترین تلاش انسانها برای به خاطر آوردن مکان و نحوه دسترسی به اطلاعات است و نه برای به خاطر آوردن خود اطلاعات.

به گزارش بی بی سی، محققان می گویند انسانها به همان اندازه که به دوستان و همکاران خود وابسته هستند، به ابزارهای ارتباطی و اینترنت نیز وابسته شده اند، تجربه از دست دادن اتصال به اینترنت برای آنها با تجربه از دست دادن یک دوست برابری می کند از این رو همواره باید به اینترنت وصل باشند تا از آنچه گوگل از آن آگاه است، آگاه شوند.

آیا به اینترنت اعتیاد دارید؟

محققان چینی برای دسته بندی کاربران اینترنتی تستی هشت سواله را طراحی کرده اند که با بررسی پاسخهای آن می توانند تعیین کنند آیا کاربر در دسته معتادان به اینترنت قرار دارد یا نه. در صورتی که پاسخ به سوالات یک تا پنج و یکی از سه سوال باقی مانده بله باشد، کاربر یک معتاد به اینترنت معرفی خواهد شد:

۱- آیا مجذوب اینترنت هستید (فعالیتهای آنلاین پیشین خود را به خاطر دارید؟)

۲- درصورتی که به مدت زمان استفاده از اینترنت بیافزایید، احساس رضایت به شما دست خواهد داد؟

۳- آیا تا به حال در کنترل استفاده، کاهش مدت زمان استفاده و یا متوقف کردن استفاده از اینترنت دچار مشکل شده اید؟

۴- آیا زمانی که تلاش دارید استفاده از اینترنت را کاهش داده و یا متوقف کنید احساس عصبی بودن، افسرده بودن و یا حساس بودن به شما دست می دهد؟

۵- آیا مدت زمان آنلاین بودن شما طولانی تر از مدت زمانی است که از ابتدا قصد داشتید در اینترنت سپری کنید؟

۶- آیا تا به حال به خاطر اینترنت با خطر از دست دادن یک رابطه، شغل، فرصت تحصیلی و یا فرصت حرفه ای مواجه شده اید؟

۷- تا به حال برای مخفی کردن وابستگی خود به اینترنت به اعضای خانواده یا پزشک خود دروغ گفته اید؟

۸- آیا از اینترنت به عنوان راه گریزی از مشکلات، حالتهای اضطراب، احساس نا امیدی یا گناهکار بودن و یا فرار از افسردگی استفاده می کنید؟